یک خانه موقت برای کودکان بی‌سرپرست در نزدیکی خط مقدم در شرق اوکراین توسط گروه کوچکی از مددکاران اجتماعی اداره می‌شود که مصمم به ایجاد آرامش و امنیت هستند. این خانه ممکن است ساده و تا حدی فرسوده باشد، اما سرشار از عشق است و تا نه ماه به کودکانی که سرنوشتشان توسط سیستم تعیین می‌شود، پناه می‌دهد. در این مدت کوتاه، مربیان تلاش می‌کنند تا حس ثبات و عادی بودن را در وجود آن‌ها پرورش دهند.

هنوتووه، دونباس، شرق اوکراین، سال ۲۰۱۵. اولگ جوان در یک منطقه جنگی زندگی می‌کند که در آن شلیک توپ‌های ضدهوایی و حملات موشکی اغلب در نزدیکی آن‌ها به شکلی خطرناک طنین‌انداز می‌شود. اگرچه بسیاری از ساکنان قبلاً این منطقه خطرناک را ترک کرده‌اند، او در کنار مادربزرگش که پس از مرگ مادرش از او مراقبت کرده می‌ماند، چرا که جای دیگری برای رفتن ندارند. آن‌ها فقط منتظر پایان جنگ هستند.